در حدود ١٧٠٠ سال پیش در امپراتوری روم باستان سیستم
گرمایش از کف بعنوان یک روش تامین حرارت مطلوب مورد استفاده
واقع می گردید. آنھا با ایجاد کانال ھای مخصوص در زیر کف کاخ ھا
و حمام ھا در فصول سرد سال این اماکن را گرم می کردند. امروزه
پس از گذشت قرن ھا و با اختراع سیستم ھای ھیدرولیکی و
پمپ ھای انتقال سیالات سیستم گرمایش از کف به عنوان یکی از
رایج ترین شیوه ھای مدرن گرمایشی جھت تامین حرارت بسیاری
از فضاھای مسکونی و صنعتی کاربرد دارد.
سیستم گرمایش کفی در جھان جدید نمی باشد و بصورت بسیار ابتدایی و ساده مورد استفاده قرار می گرفته است
.در واقع برای اولین بار گرمایش کفی در حدود ٦٠ سال بعد از میلاد یعنی روم باستان مورد استفاده قرار گرفته است.
رومیان با سوزاندن چوب و ایجاد گازھای متشعل و عبور دادن این گازھا از کانالھای ھوایی موجود در کف ساختمان
اقدام به گرم کردن کف منازل خود می کردند . این روش مدتھای مدیدی مورد استفاده قرار گرفته است.
ھم اکنون نیز ھمین سیستم گرمایشی مورد استفاده قرار می گیرد با این تفاوت که نحوه عمل مقداری تغییر کرده
است و بجای گاز داغ از آب گرم و بجای کانالھا از لوله ھای مخصوص استفاده می کنند.
دیگر PEX امروزه با پیشرفت تکنولوژی ھزینه نصب سیستم گرمایش کفی کاھش یافته است و با استفاده از لوله ھای
مشکلات مربوط به لوله ھای مسی وفلزی و پلی بوتیلن را نخواھیم داشت .
مدتھا در این روش مورد استفاده قرار می گرفت اما بدلیل وجود مشکلاتی مانند نشتی آب، (PB) لوله ھای پلی بوتیلن
کم کم جای خود را به لوله ھای جدید تر دادند .
امروزه لوله ھای پلیمری جدیدی که از جنس پلی اتیلن مشبک شده می باشند مورد استفاده قرار می گیرند. که مانند
نصب آنھا بسیار آسان خواھد بود اما بخاطر ساختار مشبک آن خواص بھتری از خود نشان می دھند و PB لوله ھای
مشکلات لوله ھای پلی بوتلین را ندارند .
آشنایی با سیستمھای گرمایش از کف
با افزایش روز افزون جمعیت و ھمچنین کاھش منابع انرژی، مصرف
بھینه انرژی امری بدیھی می باشد. در این راستا نقش سیستم
ھای گرمایشی بھینه ساختمان ھا و مجتمع ھای مسکونی در
کنترل و بھینه سازی مصرف انرژی مھم و قابل تامل می باشد.
سیستم حرارتی گرمایش از کف که انتقال حرارت به صورت
تشعشعی (تابشی) سھم زیادی در فرآیند گرمایشی آن دار د ، در
مقایسه با سایر سیستمھای حرارتی نه تنھا در صرفه جویی و
بھینه سازی مصرف انرژی بلکه در مقوله رفاه و آسایش ساکنان
ساختمان ھا دارای نقاط قوت بسیاری می باشد. در سالھای اخیر
، سیستم گرمایشی از کف در کشورھای اروپائی و آمریکا بسیار
متداول شده است و دلیل این گسترش روزافزون بھینه بودن
مصرف انرژی ، توزیع یکسان گرما در تمامی سطح و فضا و دوری از
مشکلات موجود در سایر روش ھا ، به عنوان مثال سیاه شدن
دیوارھا ، گرفتگی و پوسیدگی لوله ھا و… می باشد. استفاده از روش گرمایش از کف جھت گرمایش محل سکونت از
دیرباز به طرق مختلف انجام می گرفته است. بطوریکه رومی ھا زیر کف را کانال کشی کرده و ھوای گرم را از آن عبور
می دادند و کره ای ھا دود حاصل از سوخت را قبل از اینکه از دودکش عبور کند از زیر کف انتقال می دادند. در سال
١٩٤٠ نیز فردی بنام سام لویت برای این منظور لوله ھای آب گرم را در زیر کف قرار داد. درکشور ایران نیز درمناطق
کوھستانی و سردسیر ازجمله آذربایجان این روش مورد استفاده قرار می گرفته، که بیشترین مورد استفاده آن درحمام
ھا بود. به طور کلی سه نوع روش گرمایش از کف موجود است:
١-گرمایش با ھوای گرم
٢-گرمایش با جریان الکتریسیته
٣-گرمایش با آب گرم